Σοβαρά προβλήματα αντιμετωπίζουν για αρκετό καιρό μετά, εκατομμύρια άνθρωποι που κόλλησαν κορονοϊό. Μια τέτοια περίπτωση είναι η κα Ζαχαρούλα η οποία νόσησε τον Νοέμβριο του 2020 όταν ήταν 64 ετών.

Με αφορμή τα δύο και επίσημα χρόνια πανδημίας, καθώς σαν σήμερα επιβεβαιώθηκε το πρώτο κρούσμα στην Ελλάδα η κα Ζαχαρούλα περιγράφει στο Newsbeast τη φρικτή εμπειρία της διασωλήνωσης, τη «μάχη» που έδωσε για να κρατηθεί ζωντανή και τις δυσκολίες που βιώνει ακόμη και σήμερα.

«Νόσησα τον Νοέμβριο του 2020. Η περιπέτειά μου ξεκίνησε με κάτι πόνους στους οποίους δεν έδωσα σημασία στις 5 του μήνα. Δύο ημέρες αργότερα ανέβασα δέκατα. Η γιατρός με την οποία επικοινώνησα μου είπε να μην πάρω κάποιο φάρμακο και να περιμένω να δω εάν ο πυρετός θα ανέβει όπως και έγινε. Πήρα αντιπυρετικά αλλά άρχισα να έχω και άλλα συμπτώματα. Στις 7 Νοεμβρίου (Σάββατο) ένιωθα έντονους πόνους σε όλο μου το σώμα» δηλώνει.

«Τη Δευτέρα επικοινώνησα ξανά με τη γιατρό μου έδωσε σπρέι για τη μύτη και για το αναπνευστικό. Πήρα και βιταμίνες για να ενισχύσω τον οργανισμό μου. Φτάσαμε Τρίτη και δεν έπεφτε ο πυρετός ενώ είχα πια και διάρροιες. Την Τετάρτη άρχισε να πέφτει και το οξυγόνο μου, ο κορεσμός μου έφτασε στο 88. Μόλις το άκουσε η γιατρός μου είπε να πάω κατευθείαν νοσοκομείο» σημειώνει.

«Καλέσαμε ασθενοφόρο το οποίο όμως αργούσε και έτσι με πήγε στο νοσοκομείο Ιπποκράτειο ο γιος μου. Από τον πυρετό δεν ήξερα που ήμουν. Ήταν οι ημέρες που άρχισε πολύς κόσμος να αρρωσταίνει και στα νοσοκομεία είχε σημάνει συναγερμός» συμπληρώνει η κα Ζαχαρούλα.

«Με γύρισαν μπρούμυτα για να με βοηθήσουν να ανασαίνω καλύτερα»

«Στο νοσοκομείο μου έκαναν τεστ και ήμουν θετική. Δύο βραδιές δεν κατάφερα να κοιμηθώ. Συνεχώς μου μετρούσαν το οξυγόνο. Κάποια στιγμή ήρθαν και με γύρισαν μπρούμυτα λέγοντάς μου ότι θα με βοηθήσουν να ανασαίνω καλύτερα. Μάλλον αποκοιμήθηκα, θυμάμαι όμως να με ξυπνούν και να μου λένε ότι θα πάνε στην Εντατική» λέει.

«Με διασωλήνωσαν, νόμιζα πως είμαι στο Ιπποκράτειο αλλά με είχαν πάει σε άλλο νοσοκομείο»

«Στις 14 του μήνα με διασωλήνωσαν, όταν ξύπνησα νόμιζα πως ήμουν ακόμη στο Ιπποκράτειο αλλά με είχαν πάει στο νοσοκομείο Γεννηματάς» αναφέρει στο Newsbeast.

«Φλεγόμουν ολόκληρη. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Αισθανόμουν τον σωλήνα λες και ήταν ένα ξύλο στο στόμα μου. Παρακαλασούσα χίλιες φορές και να πεθάνω και άλλες τόσες να ζήσω για να μην στεναχωρήσω τους δικούς μου» τονίζει η κα Ζαχαρούλα.

«Στην Εντατική έμεινα 6 ημέρες και μετά μεταφέρθηκα σε δωμάτιο. Οι φορές που ξυπνούσα ήταν ελάχιστες. Οι γιατροί μου μιλούσαν συνεχώς και μου έδιναν κουράγιο, μου έλεγαν πως είμαι συνεργάσιμη, δεν πείραζα τίποτα. Όταν ξύπνησα ρώτησα πόσο έχει ο μήνας. Μου έλεγαν να βήχω δυνατά, έπαθα όμως και μυοκαρδίτιδα» συμπληρώνει.

Ασθενής με κορονοϊό

«Δεν ήξερα πότε είναι ημέρα και πότε νύχτα»

«Μεταφέθηκα σε ένα δωμάτιο της παθολογικής στο οποίο ήμουν μόνη και έκατσα επτά ημέρες. Άρχισα να συνέρχομαι και ξέφυγα από την Εντατική όπου ήμουν σε μια κατάσταση πραγματικότητας και μη. Δεν ήξερα πότε είναι ημέρα και πότε νύχτα. Κάθε πρωί ερχόταν στο παράθυρο ένα πουλάκι και όταν το άκουγα ήξερα πως είχε πια ξημερώσει» επισημαίνει η κα Ζαχαρούλα.

Περιγράφοντας τις δύσκολες στιγμές που πέρασε η κα Ζαχαρούλα αναφέρει χαρακτηριστικά: «Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Το δεξί μου χέρι άρχισε να ”λύνεται” μετά από 3 με 4 ημέρες. Νόμιζα πως στα πόδια μου είχα βαρύδια αλλά μου είχαν διαχωριστικά για να μην ακουμπούν το ένα με το άλλο και πάθω κατάκλιση. Μετά από δύο ημέρες ήρθαν οι φυσιοθεραπευτές για να περπατήσω. Είχα χάσει 12 κιλά. Δεν είχα καθόλου μύες. Τα πόδια μου ήταν κόκκαλα με δέρμα».

«Όσο ήμουν στο νοσοκομείο μου έδωσαν ασκήσεις. Η μοναξιά με βοήθησε στο να ασχοληθώ ακόμη περισσότερο με τις ασκήσεις και τις έκανα συνεχώς» υπογραμμίζει.

«Με έφεραν με ασθενοφόρο στο σπίτι δεν μπορούσα να περπατήσω. Το δεξί μου χέρι είχε επανέλθει. Το αριστερό μου όχι. Δεν κουνούσα καθόλου τα δύο τελευταία δάκτυλα. Ξεκίνησα να κάνω δύο βήματα την επόμενη ημέρα 3 μετά 4. Κατάφερα να κάνω βόλτα μέχρι το σαλόνι και μετά να περπατάω μόνη μου. Από το σπίτι μπόρεσα να βγω τον Μάρτιο. Ο γιατρός λόγω της μυοκαρδίτιδας μου είχε πει να μην κουράζομαι» αναφέρει η κα Ζαχαρούλα.

Ασθενής με κορονοϊό

«Μόλις περπατάω 50 μέτρα νιώθω κούραση»

«Έχω ακόμη βήχα και νιώθω κόπωση. Αισθάνομαι κούραση όταν περπατάω 50 μέτρα. Ήμουν τυχερή μόνο το 12% των ανθρώπων με μυοκαρτίδα μπορούν να την ξεπεράσουν κι εγώ τα κατάφερα» επισημαίνει η κα Ζαχαρούλα εξηγώντας: «Το χέρι μου το αριστερό ακόμη δεν έχει δύναμη. Είναι λίγο μουδιασμένο ακόμη το μικρό μου δάχτυλο. Βίωσα τον κορονοϊό σε μία από τις χειρότερες μορφές του. Εφόσον γλίτωσα δεν σκεφτόμουν τίποτα, ήξερα πως όλα θα φτιάξουν με τον χρόνο» υπογραμμίζει.

Κλείνοντας η κα Ζαχαρούλα ζητά από όλους να κάνουν το εμβόλιο για να μπορέσουν να σταθούν δυνατοί απέναντι στον ιό γιατί και η ίδια όπως εξηγεί εάν είχε προλάβει να το κάνει ίσως να είχε βιώσει διαφορετικά τον κορονοϊό.

Πηγή: newsbeast.gr